Over roofvogeltrek en de mooie herfst

Wat hebben we mooie dagen gehad..
Volop zon, blauwe luchten en herfstkleuren. 22 oktober, het begin van de herfstvakantie hebben m’n vrouw en ik een flinke wandeling gemaakt in het Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug. Kijker mee natuurlijk, want in vogeltrektijd is dat een vast attribuut.

Vanuit Dalzicht naar de Twilhaarkampjes bij de schaapskooi gelopen, waar de winterrogge al fris groen op het veld staat. De sporen van een natte tijd zijn nog zichtbaar in de vorm van diepe tractor sporen op de fraaie inpandige bouwlandkampjes; een klein minpuntje al die insporing.
Bij de locatie van het werkkamp Twilhaar zien we dat verkenningen gaande zijn naar de precieze plaats van de barakken die er gestaan hebben. Staatsbosbeheer gaat samen met vrijwilligers uit Nijverdal het Twilhaarkamp weer zichtbaar maken door in het bos een open plek te maken en daarin de contouren van de houten barakken in de vorm van lage heuvels te markeren.
 
Vanuit de kant van het ecoduct lopen we daarna over de open heide naar het zuid oosten met een warm zonnetje op het gezicht, mooier kan het niet.  
We kijken uit naar roofvogels, maar het is stil op een enkele laagvliegende blauwe kiekendief en overtrekkende buizerd na. Dat was een week geleden wel anders; toen was er massale roofvogeltrek over Nederland. Wij zaten toen op Schiermonnikoog. Dat dagje uit naar Schier - een traktatie van m’n broers en zussen - was letterlijk en figuurlijk een onvergetelijk cadeautje vanwege de spectaculaire roofvogeltrek. Nog nooit zo prachtig de doortrek van de ruigpoot buizerd gezien. In korte tijd telden vogelaars zomaar negen en veertig stuks van deze buizerd soort; een Nederlands record! Nu ik het landelijke verslag van de roofvogeltrek lees, realiseer ik me weer eens hoe bijzonder de vogeltrek elk jaar weer is.
http://www.trektellen.nl/doc/Trektellen_spectaculaire_roofvogeltrek_over...
 
Na ons eigen park is voor mij Schiermonnikoog het mooiste park van Nederland. Net als op Schier is de afgelopen dagen in ons nationale park regelmatig de klapekster waargenomen.  De echte invasie van de wintersoorten kramsvogel en koperwiek moet in ons park  nog komen. Aan het biotoop zal het niet liggen. De rode bosbes of vossenbes(Vaccinium vitis-idaea) is een plant uit de heifamilie (Ericaceae) die veel bessen draagt en ‘s winters groen blijft.
Het viel me op dat op de door het heidehaantje afgestorven struikheide stukken deze soort zich razend snel uitbreidt. Of de struikheide daarna nog weer kans krijgt zich te vestigen is mij nog niet duidelijk. Interessant voor een studenten onderzoek lijkt me.
Hoe dat dan weer uitpakt voor de overleving van het korhoen is een vraagstuk waar experts maar eens geraadpleegd moeten worden. De grote stukken dode heide die we passeren als we in de richting van het Pieter pad lopen, versterkt bij mij het idee om komende winter intensief te gaan branden juist op die aangetaste delen van de heide.
 
Terug bij Dalzicht het verdiende kopje koffie genoten. Er zat een klein labeltje aan het oortje van het kopje koffie. Even de bril  op en lezen; ja hoor: restaurant Dalzicht schenkt verantwoorde geproduceerde koffie. Prima initiatief en ook het kannetje thee met een keur aan losse theesoorten past in de aandacht voor duurzaamheid die zeker ondernemers bij een nationaal park siert.
Prima weekend dus zelf de actualiteit van de Eurocrises maar even gelaten voor wat die was.
En dat was maar goed ook, want de uitlatingen van de immer nijvere Henk Bleker die diezelfde zaterdagmiddag betrokken was bij het loslaten van korhoenders op de Hoge Veluwe en ’s avonds gast was in het programma van Paul de Leeuw hadden beslist m’n humeur beïnvloed.
Dat hij zijn beleid uitdraagt is prima; maar de wijze waarop stoort me. Bleker zet partijen tegen elkaar opzet, hij polariseert en miskent kwaliteit van de een en prijst de ander de hemel in vanuit politieke dogma’s. Jammer; ik denk dat particulieren en natuurbeschermingsinstanties elkaar prima aanvullen. We zullen elkaars kracht nodig hebben is mijn mening, daar hebben veel meer aan dan elkaar bestrijden en bekritiseren.
 
Herman Reimerink